De expositie van Wilko
Mijn naam is Wilko Voordouw, ik ben journalist maar op deze plek voor alles fotograaf. Die houdt van Frankrijk en Nederland, van jazz en klassiek, van natuur en cultuur, van sport en spel, kortom van alles wat mooi is en de moeite waard is om te doen en gezien te worden. Wat je allemaal zult aantreffen? Ik weet het nog niet, ik heb er nog niet zo erg over nagedacht. Maar misschien is dàt wel het leukste cadeau dat ik mezelf doe. Ik ga sommige van mijn plaatjes tonen aan de buitenwereld en we zien wel waar het schip strandt.
Ik wil iedereen die hier aanbelandt veel plezier toewensen.
Nog even wat techniek: ik fotografeer met Olympus E520 en E620, heb lenzen die lopen van 14 tot 300 millimeter. Update 26 juli 2011: Heb sindskort ook een 150 mm macrolens van Sigma. Dus vanaf nu duik ik ook de wondere wereld van het kleine in.
Voorjaar 2012 (5)
Maart en april zijn de maanden van het komen en gaan, van het voorbereiden op het broedseizoen. Nu het bladervoorjaar in de bomen redelijk laat is, heb je dan ook de kans om een tjiffende tjiftjaf te zien. En omdat de ingetreden kilte van begin april de gierende hormonen enigszins tot staan heeft gebracht, op een plas, niet ver van elkaar, een kuifeend, krooneend en een geoorde fuut te zien drijven. Grauwe ganzen trekken zich van de kou niets aan. Rond de paasdagen begon bij die soort een geboortegolf.
1) Tjiftjaf in een els
2) Krooneend en geoorde fuut lijken met elkaar te converseren... Een kuifeend kijkt op de achtergrond toe.
3) Een van de laatste smienten in Nederland
4) Krooneendpaar
5) Kopportret van grutto
6) Grauwe gans met kroost.
1) Tjiftjaf in een els
2) Krooneend en geoorde fuut lijken met elkaar te converseren... Een kuifeend kijkt op de achtergrond toe.
3) Een van de laatste smienten in Nederland
4) Krooneendpaar
5) Kopportret van grutto
6) Grauwe gans met kroost.
Voorjaar 2012 (4)
Wandelen door de natuur in het voorjaar is niet alleen een plezier voor je ogen. Natuurlijk, je ziet van alles in de gedragingen van de dieren. Maar er is ook het geluid. Het is fantastisch om een tureluur zijn roepjes te horen maken, of wat te denken van het whiettowhietto van een alerte grutto. Klepperende ooievaars... zo mooi. En nog mooier is om heel in de verte op de grote plas de verliefde toenaderin te zien van twee geoorde futen. Zoals ze in de reclame voor een creditcard zeggen: onbetaalbaar!
1) vechtende brandganzen
2) grutto die zijn territorium inspecteert
3) blauwe reiger op een perfecte jachtpost
4) klepperende ooievaars
5) hevig verliefde geoorde futen
6) pimpelmees in het riet.
1) vechtende brandganzen
2) grutto die zijn territorium inspecteert
3) blauwe reiger op een perfecte jachtpost
4) klepperende ooievaars
5) hevig verliefde geoorde futen
6) pimpelmees in het riet.
Voorjaar 2012 (3)
Zo'n lente gaat gepaard met veranderend gedrag en een veranderende bevolking van onze bomen, rivieren en plassen. Terwijl de smienten het land verlaten, komen de weidevogels als grutto en kievit terug. Ook het kale riet van de winter hervindt zijn bewoners. Zo waren de eerste rietgorzen half maart weer te bewonderen. Vinken, zwanen, futen en kuifeenden waren er sowieso al.
1) kievit.
2) zodra de rietgors zijn eenvoudige liedje begint te zingen weet je dat het lente is
3) dat weet je natuurlijk ook als de futen hun liefdesdansjes beginnen.
4) kuifeenden zijn meestal met z'n tweetjes te vinden.
5) deze vink (man) heeft net een torretje te grazen genomen. Broodnodige proteïnen voor het broedseizoen
6) een knobbelzwaan in volle glorie. Altijd mooi.
1) kievit.
2) zodra de rietgors zijn eenvoudige liedje begint te zingen weet je dat het lente is
3) dat weet je natuurlijk ook als de futen hun liefdesdansjes beginnen.
4) kuifeenden zijn meestal met z'n tweetjes te vinden.
5) deze vink (man) heeft net een torretje te grazen genomen. Broodnodige proteïnen voor het broedseizoen
6) een knobbelzwaan in volle glorie. Altijd mooi.
Voorjaar 2012 (2)
Vervolg op de vorige serie. En een prelude op wat verder nog komen gaat. Maart was een rijke maand met veel moois...
1) Meerkoet doet mooi
2) Luchtacrobatiek van baltsende kieviten
3) Kokmeeuw die even uit de kolonie is afgedwaald
4) Brandganzen op doortocht in een weiland in Reeuwijk
5) Paniek bij de spreeuwen. Op de achtergrond de A12.
6) Grutto toont dat ook de snavel heel soepel is.
1) Meerkoet doet mooi
2) Luchtacrobatiek van baltsende kieviten
3) Kokmeeuw die even uit de kolonie is afgedwaald
4) Brandganzen op doortocht in een weiland in Reeuwijk
5) Paniek bij de spreeuwen. Op de achtergrond de A12.
6) Grutto toont dat ook de snavel heel soepel is.
Voorjaar 2012 (1)
Groot euvel voor iedereen die van fotograferen houdt: wanneer werk je je blog een beetje fatsoenlijk bij. De natuur staat in de voorjaarsmodus. Ik dus ook, want zodra het weer een beetje lekker is, ben ik buiten. Nu het weer even wat tegenvalt, kan ik nu wat foto's plaatsen. Het gaat om foto's die in maart 2012 zijn gemaakt. Meest bij heerlijk weer en meestal in het Groene Hart, zeg maar in een driehoek tussen Leidschendam, Reeuwijk en Zegveld.
1) Scholekster
2) Samenklontering in de Starrevaart met onder meer grutto's, kieviten, enkele smienten en een verdwaalde pijlstaart. De kievit heeft duidelijk problemen om een goede landingsbaan te vinden
3) Pauw in het zonnetje
4) Knobbelzwaan
5) Betrapte blauwe reiger
6) Een grutto die rekt en strekt.
1) Scholekster
2) Samenklontering in de Starrevaart met onder meer grutto's, kieviten, enkele smienten en een verdwaalde pijlstaart. De kievit heeft duidelijk problemen om een goede landingsbaan te vinden
3) Pauw in het zonnetje
4) Knobbelzwaan
5) Betrapte blauwe reiger
6) Een grutto die rekt en strekt.
Scharrelaars
Het grote voordeel als je zo dicht bij haven, strand en zee te wonen is dat je veel en vaak naar... haven, strand en zee kan gaan. Het is een permanente ontdekkingstocht. Alles is anders. Altijd. En toch zo vertrouwd.
Jaren lang kan je langs het strand of over de havenhoofden dwalen. Soms tot over je oren verliefd, arm in arm in gezelschap van die ene, soms alleen, in gedachten om dat schier onoplosbare probleem op te lossen, soms gewoon, zo maar.
Je waant je alleen op de wereld met de elementen, vergezeld van wat meeuwen en kraaien.
En dan ineens, zijn ze er. Kleine wezentjes, gevleugeld, maar niet zo vaak vliegend, die perfect gecamoufleerd daar hun dagelijkse kostje bijeen scharrelen. Strandlopers. Eerst denk je dat ze allemaal van dezelfde soort zijn, want ze bewaren graag een veilige afstand tot het mensdom. Maar wie er eentje ziet, ontwaart er ineens heel veel. Wie dan wat zorgvuldiger kijkt ziet plots het onderscheid. En dan blijken er ineens heel veel soorten vogeltjes te zijn die - discreet piepend - voor de golven uit rennend of sierlijk over basalt en beton huppelend hun kostje op de grens van land en water bijeen scharrelen. En leuk dat ze zijn!
Sommige zijn echt grote reizigers. De kanoet en de drieteenstrandlopers zijn echte langeafstandsvliegers. Ze nestelen in het hoge noorden en overwinteren tot diep in Afrika.
Hierbij zijn er een paar. Ze zijn onze aandacht waard. Ook al zijn we verliefd of puzzelen we op een gecompliceerd probleem, die kleine dribbelaars zijn verbazingwekkende beestjes.
Foto 1, 2 en 6: Drieteenstrandloper
Foto 3: Paarse strandloper
Foto 4: Steenloper in de zomer
Foto 5: Steenloper in de winter.
Jaren lang kan je langs het strand of over de havenhoofden dwalen. Soms tot over je oren verliefd, arm in arm in gezelschap van die ene, soms alleen, in gedachten om dat schier onoplosbare probleem op te lossen, soms gewoon, zo maar.
Je waant je alleen op de wereld met de elementen, vergezeld van wat meeuwen en kraaien.
En dan ineens, zijn ze er. Kleine wezentjes, gevleugeld, maar niet zo vaak vliegend, die perfect gecamoufleerd daar hun dagelijkse kostje bijeen scharrelen. Strandlopers. Eerst denk je dat ze allemaal van dezelfde soort zijn, want ze bewaren graag een veilige afstand tot het mensdom. Maar wie er eentje ziet, ontwaart er ineens heel veel. Wie dan wat zorgvuldiger kijkt ziet plots het onderscheid. En dan blijken er ineens heel veel soorten vogeltjes te zijn die - discreet piepend - voor de golven uit rennend of sierlijk over basalt en beton huppelend hun kostje op de grens van land en water bijeen scharrelen. En leuk dat ze zijn!
Sommige zijn echt grote reizigers. De kanoet en de drieteenstrandlopers zijn echte langeafstandsvliegers. Ze nestelen in het hoge noorden en overwinteren tot diep in Afrika.
Hierbij zijn er een paar. Ze zijn onze aandacht waard. Ook al zijn we verliefd of puzzelen we op een gecompliceerd probleem, die kleine dribbelaars zijn verbazingwekkende beestjes.
Foto 1, 2 en 6: Drieteenstrandloper
Foto 3: Paarse strandloper
Foto 4: Steenloper in de zomer
Foto 5: Steenloper in de winter.
Rony schreef op 15 maart 2012 19:25
Hallo Wilco,die steenloper in de zomer heb ik nog nooit gezien.Is die in Scheveningen gespot?In Hoek v.Holland zien we ze ook veel.Mooie foto\'s. Groeten Rony.
De wereld van het kleine (2)
Libellen. En juffers. Tot voor kort wist ik niet dat libellen hun vleugels breeduit dragen en juffers de fraai geaderde vleugels in rust naast hun breekbare lijfjes leggen. Maar toen in eenmaal voor het eerst in die kleine wereld was gedoken, zag ik tientallen verschillen en vreemdsoortige gedragingen. Alsof je ogen zich scherp moeten stellen op een nieuwe wereld.
Fascinerend! Ik zag geniepige bekjes met reusachtige oogbollen, haartjes waarin stuifmeel en ander stof blijven hangen, teer ogende facetlichamen die heel erg buigzaam blijken te zijn. En ik zag seks. Veel seks. Met de nodige acrobatiek uitgevoerde groepsseks op een rietstengel alsof de lantaarntjes willen zeggen: ook wij hebben zo onze orgies!
Prachtige diertjes. De slootkant was voor mij al een plek waar ik graag speurde, het is er alleen maar boeiender op geworden.
Fascinerend! Ik zag geniepige bekjes met reusachtige oogbollen, haartjes waarin stuifmeel en ander stof blijven hangen, teer ogende facetlichamen die heel erg buigzaam blijken te zijn. En ik zag seks. Veel seks. Met de nodige acrobatiek uitgevoerde groepsseks op een rietstengel alsof de lantaarntjes willen zeggen: ook wij hebben zo onze orgies!
Prachtige diertjes. De slootkant was voor mij al een plek waar ik graag speurde, het is er alleen maar boeiender op geworden.
Dick van Egmond. schreef op 16 augustus 2011 21:38
Hoi Wilko.
Mooie foto's van de libellen en Juffers, je moet er wel mooi weer bij hebben en windstil en dat was de laatste tijd ver te zoeken.
Groeten Dick.
De wereld van het kleine (1)
Bij mijn toestellen had ik enige tijd een 35 mm macrolens. Het stelde mij in staat om kennis te maken met de wereld van het hele kleine. En tegelijkertijd leerde ik de beperkingen kennen van zo'n 35 mm-lens. Je moet bijna in je onderwerp kruipen om het mooi in beeld te krijgen. De meeste bloemen vonden dat op zich geen probleem. Maar vlinders en andere insecten stelden mijn opdringerigheid niet zo op prijs.
Er moest dus een nieuwe, grotere macro komen. Ik zocht eerst een 105 mm. Uiteindelijk werd het een 150 mm van Sigma. Tweedehands, want voor Olympus worden die lenzen niet meer gemaakt.
Sinds mei ben ik met nieuwe energie in de wereld van het kleine gedoken. Eng, die soms gekke beestjes met kriebelklauwen? Nee. Fascinerend, dat wel. Door mijn macrolens ben ik een nieuwe dimensie ingegaan, een ander melkwegstelsel als het ware. Met diertjes die soms lijken op de gemene wezens uit Star Wars. Weet ik nu ook waar George Lucas zijn inspiratie vandaan heeft gehaald.
Er moest dus een nieuwe, grotere macro komen. Ik zocht eerst een 105 mm. Uiteindelijk werd het een 150 mm van Sigma. Tweedehands, want voor Olympus worden die lenzen niet meer gemaakt.
Sinds mei ben ik met nieuwe energie in de wereld van het kleine gedoken. Eng, die soms gekke beestjes met kriebelklauwen? Nee. Fascinerend, dat wel. Door mijn macrolens ben ik een nieuwe dimensie ingegaan, een ander melkwegstelsel als het ware. Met diertjes die soms lijken op de gemene wezens uit Star Wars. Weet ik nu ook waar George Lucas zijn inspiratie vandaan heeft gehaald.
Normandië
Dit voorjaar was ik twee keer in Normandië. Eén keer om een tocht te maken langs de D-daystranden, de tweede keer om wat meer het binnenland in te trekken van een van de mooiste Franse regio's, die maar een paar uur van Nederland liggen. Net als in Nederland was het vaak prachtig weer en dit keer had ik geluk, het was ook nog eens extreem laag water. Dat gaf me de gelegenheid om bij Arromanches vanaf de heuvel een foto te maken van de baai, waarin nog altijd de restanten van de op 6 juni 1944 inderhaast aangelegde aanvoerhaven liggen. De betonnen blokken die de haven moesten beschermen waren goed zichtbaar. De tweede foto is van de Amerikaanse begraafplaats in Colleville-sur-Mer, bij Omaha Beach. Het is altijd indrukwekkend om daar te zijn. De derde is van de 'planches' in Deauville, het Saint-Tropez van Normandië. De andere drie foto's zijn van de Abdij en het dorp Le Bec Hellouin, verscholen 'au milieu de nulle part', tussen Rouen en Evreux. Er leven nog altijd monniken, rond het dorp kan je in de bosrijke omgeving fantastische wandelingen maken.
Het mooie voorjaar 2011
Bij iedere wandeling door de natuur tetteren de geluiden, kleuren en indrukken me tegemoet. Soms heb ik de indruk dat ik nu pas - na ruim 50 jaar - echt hoor en zie wat er om me heen leeft. Of misschien neem ik er nu pas wat meer tijd voor? Omdat ik mijn vrije tijd zo veel mogelijk in de natuur doorbreng en eigenlijk zo weinig mogelijk achter de computer wil zitten kan het zo lijken dat ik niet echt actief ben. Het tegendeel is waar. Hierbij enkele beelden van de afgelopen dagen...
1) Jonge pimpelmees;
2) Rietgors man met proviand voor de familie;
3) alerte Grutto (maar wanneer zijn ze dat niet?);
4) Grasmus;
5) Baltsende futen;
6) Drogende aalscholver.
1) Jonge pimpelmees;
2) Rietgors man met proviand voor de familie;
3) alerte Grutto (maar wanneer zijn ze dat niet?);
4) Grasmus;
5) Baltsende futen;
6) Drogende aalscholver.
Dick van Egmond. schreef op 27 mei 2011 9:07
Hoi Wilko.
Knappe foto van de Grutto in de vlucht, en een leuke serie van het voorjaar ik neem dat 2010 fout is zal 2011 moeten zijn.
Groetjes Dick.
Paris by night/Vlinders in de buik
Parijs, ville lumière, lichtstad. Vijftien jaar lang woonde ik er, tien jaar ben ik alweer terug in de polderdelta. Maar Parijs zit in mijn hart. Voor altijd.
Wanneer je zoals ik vaak in de stad bent, dan vergeet je wel eens de schoonheid, dan zie je zo'n omgeving als niet meer en niet minder dan die oude spijkerbroek of die half versleten trui die zo lekker zit. Behaaglijk, comfortabel.
En soms dan zie je ineens weer, waarom je zo van die plek houdt. En wordt het opnieuw een smoking, krijg je weer vlinders in de buik van de spanning, is de verliefdheid weer helemaal terug.
Zes foto's, genomen op een nachtelijke wandeling langs de Seine van oost naar west, van de Notre Dame naar Les Invalides.
1 en 2: Notre Dame;
3: een lezende vrouw bij Shakespeare and Co;
4: la Samaritaine;
5: la Coupole, oftewel de Académie Française;
6: Le Grand Palais gezien vanaf de linkeroever, met op de voorgrond een stukje van de Pont Alexandre III.
Toeristisch, deze plaatjes? Clichés? Misschien wel. Maar vind maar eens betere illustraties van de schoonheid van de stad.
Wanneer je zoals ik vaak in de stad bent, dan vergeet je wel eens de schoonheid, dan zie je zo'n omgeving als niet meer en niet minder dan die oude spijkerbroek of die half versleten trui die zo lekker zit. Behaaglijk, comfortabel.
En soms dan zie je ineens weer, waarom je zo van die plek houdt. En wordt het opnieuw een smoking, krijg je weer vlinders in de buik van de spanning, is de verliefdheid weer helemaal terug.
Zes foto's, genomen op een nachtelijke wandeling langs de Seine van oost naar west, van de Notre Dame naar Les Invalides.
1 en 2: Notre Dame;
3: een lezende vrouw bij Shakespeare and Co;
4: la Samaritaine;
5: la Coupole, oftewel de Académie Française;
6: Le Grand Palais gezien vanaf de linkeroever, met op de voorgrond een stukje van de Pont Alexandre III.
Toeristisch, deze plaatjes? Clichés? Misschien wel. Maar vind maar eens betere illustraties van de schoonheid van de stad.
Dick van Egmond. schreef op 31 maart 2011 23:08
Mooie nacht plaatjes.
Groeten Dick.
De Grutto - eindelijk voorjaar!
Na veel sneeuw, veel regen en veel kou maakt Nederland zich op voor het voorjaar. Lente! Binnenkort rokjesdag. Weer om een terrasje te pikken.
Vanuit Afrika zijn de grutto's al weer enkele weken ons land binnengevlogen. Het is nog altijd druk bij de verzamelstations. Maar al menig koppeltje is gevormd en veel exemplaren van de vogel die zijn eigen naam met zo veel kracht roept zijn al uitgeweken naar de veenweidegebieden. Op 15 maart zaten er bij Reeuwijk enige tientallen - met zicht op het plassengebied, aan de rand van de veroverde territoria bij te komen. Terrasjes ontbraken. Maar de grutto's leken zich er prima bij te voelen - op wat sporadisch jeuk na. Ondanks de ontspanning hielden ze het zwerk en de omgeving wel nauwlettend in de gaten. Vijanden te over...
Vanuit Afrika zijn de grutto's al weer enkele weken ons land binnengevlogen. Het is nog altijd druk bij de verzamelstations. Maar al menig koppeltje is gevormd en veel exemplaren van de vogel die zijn eigen naam met zo veel kracht roept zijn al uitgeweken naar de veenweidegebieden. Op 15 maart zaten er bij Reeuwijk enige tientallen - met zicht op het plassengebied, aan de rand van de veroverde territoria bij te komen. Terrasjes ontbraken. Maar de grutto's leken zich er prima bij te voelen - op wat sporadisch jeuk na. Ondanks de ontspanning hielden ze het zwerk en de omgeving wel nauwlettend in de gaten. Vijanden te over...
Schitterende seriemoordenaar
Normaal zijn ze zo bang, vliegen ze weg zodra iemand zich binnen hun zelfbepaalde veiligheidsmarge begeeft. Maar vrijdag 21 januari was zo'n dag dat deze natuurfotoliefhebber helemaal blij was. De grote zilverreiger - die we in Nederland niet vaak, maar wel steeds vaker zien - bleef eens binnen mijn 300 millimeterbereik en toonde zich een vaardige, en vooral schitterende seriemoordenaar. Een stuk of wat modderkruipers, een kikker en een puberzeelt gleden in minder dan een half uur naar binnen bij dit prachtige dier. Hij stootte zeven keer toe. Zeven keer raak. De vogel staat op een dijkje langs een vaart in Stompwijk. Het verkeer van de A4 raast nog hoorbaar voorbij. Verder is het stil op de dijk. Dachten de waterdieren. Maar pootje voor pootje schoof het witte gevaar naderbij, het dijkje af, het water in. Dan: pats. De kop schiet in het water en komt er uit met een nog spartelend slachtoffer dat snel achter de huig wordt gewerkt. Vanuit de auto kon ik met mijn toestel aanleggen en afschieten. Zo'n 300 opnames. Na ongeveer een kwartier parkeerde een andere auto als op kousenvoeten achter mij. Ook die bestuurder maakte een spervuur aan opnames. Toen de vogel het na nog een kwartier welletjes vond worden en op de wieken ging sprak ik nog even met de andere fotograaf. We kwamen tot de volgende conclusie: wat hebben we toch een prachtige hobby.
Dick van Egmond schreef op 15 februari 2011 15:45
Hoi Wilko.
Mooie opname van de Grote Zilver Reiger En met een mooie spiegeling.
Groeten Dick.
AkosRony Leunis schreef op 28 februari 2011 12:42
Ik denk ga maar eens buurten bij mijn neef.En wat zie ik prachtige foto\'s van de zilverreiger mooi die landing met spiegeling toppie.Groetjes Rony
Staartwie?? Staartmees!!
Nog maar een jaar geleden had ik nog nooit van de staartmees gehoord, laat staan dat ik er een gehoord of gezien had. Blijkbaar moet je doordringen tot de jaren des onderscheids om beter te gaan zien. In april zag ik voor het eerst een pluizebolletje met een waanzinnig lange staart. Pakweg een lijfje ter grootte van een pimpelmees. Met een lange staart. Qua kleuren een mooie combinatie van grijs, zalm, wit en zwart. Ik was te laat voor de foto. Een maand later, idem. En ten derden male miste ik dit voorjaar de staartmees. Wel heb ik het geluid de laatste maanden - eigenlijk best vaak - gehoord. En zoals eenieder weet: vogels kijken begint bij vogels horen. Op deze eerste november was er ineens een groep van een stuk of acht staartmezen in de bomen en struiken van de groenstrook tussen de Van Egmondstraat en de Willem de Zwijgerlaan in Scheveningen. Een bende ongeregeld. Die pakweg een minuut of tien bleef, voor het menselijk oog anarchistisch van tak naar tak buitelde, rusteloos zocht naar insecten en zich niets aantrok van die fotograaf, die zich uitleefde en de ene na de andere opname maakte. Na een 'kekkkeek' van de leider (dat voor de neutrale toehoorder leek op alle kekkeeks die eerder hadden geklonken) ging het hele spul op de wieken. Eén voor één, deze fotograaf verblufd achterlatend. Natuur aan huis, zo simpel.
Mooi? Nee, prachtig.
Mooi? Nee, prachtig.
Dick van Egmond schreef op 3 november 2010 22:12
Mooie serie Wilko
Ik heb ze dit nog niet gezien.
Groeten Dick
Herfstige zomer/Zomerige herfst
Indian Summer, zeggen ze in Amerika. Wij noemen het nazomer. Maar begin oktober 2010 hadden we wel een heel herfstige nazomer. Bladeren vielen al bij tonnen uit de bomen, de temperatuur liep zwoel op tot ver boven de 20 graden. Benauwd weer met ook nog eens een stevige wind. Want het nu het restant van een herfstige zomer of het begin van een zomerige herfst. In Clingendael, in het heempark van Capelle aan den IJssel, op het noordelijke havenhoofd in Scheveningen, overal voelde je de herfst. Of toch de zomer? Niemand die het met zekerheid kon zeggen. Het leverde wel aardige beelden op.
Het WK van Wesley, Ibi en Robin
Op de dag dat het WK voetbal in Zuid-Afrika met een vuvuzela-stoot wordt geopend, speelt zich op een weiland in de slagschaduw van Vinexwijk Leidschenveen een heel eigen WK af. Drie donzige kievitskuikens rennen tussen grassprieten door, die in hun ogen woudreuzen moeten lijken. Ze zijn naar schatting 48 uur uit het ei. De wereld is een speelterrein met lekkere insecten, die ze in het pas gemaaide gras (dus de maaimachine hoeven ze even niet te vrezen) verschalken. Pa en ma kiezen geregeld het luchtruim om al te opdringerige liefhebbers van een vers kuikenhapje op andere gedachten te brengen. Als ze weer geland zijn schudden ze zich uit, rekken en strekken, overigens zonder hun kroost uit het oog te verliezen. En ondertussen spelen de nakomertjes Wesley, Ibi en Robin (genoemd naar enkele Oranje-helden) hun geheel eigen spel. Geef de jeugd een vers grasveld en het plezier begint. Totdat pa en ma hun kuikens roepen zich te verwijderen van de gevarenzone. Dan maken de donsbolletjes zich uit de benen op die koddige, te dikke pootjes.
Zuid-Frankrijk, voorjaar (2)
In de omgeving van Narbonne ligt een natuurgebied waar je tussen de brakwater- en zoute meren fantastisch kunt wandelen. Er leven grote kolonies flamingo's, die ook vrij in- en uit kunnen vliegen bij de 'Réserve Africaine de Sigean', een fraai aangelegde dierentuin, gelegen aan zo'n meer en op en tegen een helling. Flamingo's, ooievaars en pelikanen pikken zo af en toe een graantje van de oppassers mee en wandelen op rustige dagen zonder enige gene tussen de bezoekers door. Foto 5 is weer in het achterland, in de 'gorges de l'hérault', het rivierdal van de Hérault. Foto 6 is genomen in de buurt van Béziers, een provinciale weg met een omlijsting van platanen.
Zuid-Frankrijk, voorjaar (1)
Het lijkt al weer eeuwen geleden, maar eind maart waren we een week in Zuid-Frankrijk, zeg maar de regio tussen pakweg Montpellier en Narbonne en het bergachtige achterland. Wandelen in de natuur, cultuur opsnuiven, uitwaaien, lekker eten en drinken.
Foto 1 is een wantrouwende vechtstier die gebruikt wordt voor de zogeheten Courses Camarguaises (het beest wordt niet gedood!)
Foto 2 is amandelbloesem
Foto 3 is het Cirque de Navacelles, een fraai natuurverschijnsel
Foto 4, 5 en 6 zijn gemaakt in Saint-Guilhem-le-Désert, een bekende halte voor pelgrims onderweg naar Santiago de Compostella
Foto 1 is een wantrouwende vechtstier die gebruikt wordt voor de zogeheten Courses Camarguaises (het beest wordt niet gedood!)
Foto 2 is amandelbloesem
Foto 3 is het Cirque de Navacelles, een fraai natuurverschijnsel
Foto 4, 5 en 6 zijn gemaakt in Saint-Guilhem-le-Désert, een bekende halte voor pelgrims onderweg naar Santiago de Compostella
Mezenrumoer 29 mei 2010
Wie op dit moment door de natuur wandelt komt her en der flink wat jong spul tegen. Láát dit jaar, zeker zo'n drie weken vertraagd ten opzichte van 2009.
De pimpelmezenouders hebben het maar druk met hun net uitgevlogen jongen. Ze zijn al vliegvlug, maar zijn nog niet snel genoeg om zelf een insectenmaal bijeen te verzamelen. Dus sperren graag hun bekkies open. Pa en ma vliegen af en aan tussen het zeurende nageslacht dat zich regelmatig als een bende verplaatst. De bomen bij de Reeuwijkse Plassen, waar grote zwermen insecten voor hen een waar luilekkerland vormen zijn een onuitputtelijke voedselbank. De jongen zitten, wachten en laten zich bedienen. Pa en ma mogen nog niet opvetten, zien er ook wat verfomfaaid uit van al die weken van broedzorg. Ik mocht vandaag enkele momenten in de nabijheid vertoeven van twee net uitgevlogen nesten. Allebei een stuk of zes jongen. Een van die pluizebolletjes bleef rustig zitten toen ik er pakweg een meter vandaan was. Hij/zij knapte even een uiltje, in afwachting van de ouders met een verlossende bek voedsel. De insecten krijgen het nog zwaar, de komende tijd...
De pimpelmezenouders hebben het maar druk met hun net uitgevlogen jongen. Ze zijn al vliegvlug, maar zijn nog niet snel genoeg om zelf een insectenmaal bijeen te verzamelen. Dus sperren graag hun bekkies open. Pa en ma vliegen af en aan tussen het zeurende nageslacht dat zich regelmatig als een bende verplaatst. De bomen bij de Reeuwijkse Plassen, waar grote zwermen insecten voor hen een waar luilekkerland vormen zijn een onuitputtelijke voedselbank. De jongen zitten, wachten en laten zich bedienen. Pa en ma mogen nog niet opvetten, zien er ook wat verfomfaaid uit van al die weken van broedzorg. Ik mocht vandaag enkele momenten in de nabijheid vertoeven van twee net uitgevlogen nesten. Allebei een stuk of zes jongen. Een van die pluizebolletjes bleef rustig zitten toen ik er pakweg een meter vandaan was. Hij/zij knapte even een uiltje, in afwachting van de ouders met een verlossende bek voedsel. De insecten krijgen het nog zwaar, de komende tijd...
Kastelen en de Loir (2)
Foto 1, 2, 3: De kathedraal van Lavardin is gebouwd in de elfde eeuw. De fresco's zijn nog origineel en ook het liedboek lijkt uit de vroege Middeleeuwen te stammen. Wie deze omgeving even op zich in laat werken vindt een soort rust die in scherp contrast staat met het leven van autosnelwegen, stress op het werk en thuis. De dikke muren van het Romaanse meesterwerkje lijken ons te beschermen van al die invloeden.
Foto 4: Grotwoning (troglodyte) langs de 'Geitenweg' in Lavardin.
Foto 5: Op de terugweg naar Parijs kwamen we langs het Kasteel van Cheverny. Maar waar kennen we dat toch van??? Antwoord bij foto 6.
Foto 6: Duizend bommen en granaten!
Foto 4: Grotwoning (troglodyte) langs de 'Geitenweg' in Lavardin.
Foto 5: Op de terugweg naar Parijs kwamen we langs het Kasteel van Cheverny. Maar waar kennen we dat toch van??? Antwoord bij foto 6.
Foto 6: Duizend bommen en granaten!
Anneke van Egmond schreef op 25 mei 2010 19:09
Hoi Wilco & Brigitte,
Mooie tocht hebben jullie gemaakt, prachtige foto's. Misschien iets voor Dick & mij in de toekomst.
Geef je helemaal gelijk wat je over DDN schreef, ik vind het een "steek een veer in je reet site", altijd commentaar op anderen en zelf ook niet altijd de beste er op zetten maar dan wel door laten.
Kastelen en de Loir
Het is al weer een tijdje geleden, maar vorige herfst waren we enkele dagen in het gebied van de Kastelen van de Loire. Herfst, paddenstoelen, wild, prachtige chateaux zoals het imposante Chambord en kathedralen als het overweldigende Blois. Maar na één dag pompeuze gebouwen - hoe mooi ook - besloten we een minder bekende riviervallei te gaan volgen: de vallée du Loir. Het is een gebiedje dat iets noordelijker ligt en dat vooral bekend is bij liefhebbers van Romaanse kerken en de troglodytes, de woningen die in de rotsen zijn uitgehouwen. Kerken uit de elfde eeuw zijn de stille getuigen van vroegere rijkdom. In het prachtige stadje Lavardin aten we bij een Nederlandse chef die vroeger in Parijs de sterren bij elkaar kookte, Paul van Gessel. Dat koken op sterniveau is hij overigens niet verleerd. Hij heeft nu zijn eigen zaak aan de brug over de Loir, op een steenworp van één van de mooiste kerken met tot verstilling uitnodigende fresco's. Het motto van enkele dagen in die omgeving: grote schoonmaak in de door drukte en stress vertroebelde geest!
Foto 1: Chambord
Foto 2 en 3: Kathedraal Blois
Foto 4: Grotwoningen
Foto 5 en 6: Beeld en fresco Romaanse kerken
Foto 1: Chambord
Foto 2 en 3: Kathedraal Blois
Foto 4: Grotwoningen
Foto 5 en 6: Beeld en fresco Romaanse kerken
Dick van Egmond schreef op 18 mei 2010 22:37
Mooie Foto's Wilko vooral het kasteel met die mensen ervoor.
groeten Dick
Op de grens van winter en lente
IJs verdwijnt, de dagen lengen, de natuur wordt wakker na de koudste winter sinds veertien jaar. Leven op de grens van winter en lente kost moeite, want soms ligt er na een nachtje vorst opnieuw een vliesje ijs, dan glijden de eenden weer over het Rijn-Schiekanaal. Het kale polderlandschap bij Zoetermeer is een schitterend decor waartegen twee familieleden, de zilver- en de blauwe reiger op de vlucht slaan voor al te opdringerige fotografen, een tafeleend houdt, ineengedoken op het koude water de omgeving scherp in de gaten, een bonte strandloper zoekt voedsel op een golfbreker tijdens een winterse Valentijnsdag, een kramsvogel speurt naar wormen en een roodborst vraagt zich wellicht af of het nu echt nodig is, zo veel sneeuwdagen (de meeste sinds 1979). Winter 2009-2010 geeft zich langzaam gewonnen. De groepen meerkoeten beginnen op te lossen, de eerste grutto's zijn weer aangekomen. Tijd voor nieuwe avonturen.
Dick van Egmond schreef op 6 maart 2010 19:18
Mooie foto van de Grote Zilverreiger met de Blauwe Reiger in de achtervolging het zijn geen vrienden.
Groeten Dick
Pegels
Pegels! En dan bedoel ik niet keiharde euro's, maar pegels die het efemere werk zijn van moeder natuur tijdens deze prachtige winterperiode. Windkracht 5 uit het oosten, stuifsneeuw en... ijspegels. Niet altijd op de meest logische plaats! Maar wel altijd mooi en tot de verbeelding sprekend.
Cees voordouw schreef op 15 februari 2010 11:23
Hoe mooi een simpele ijspegel kan zijn
Brrrrr-winter-
Enkele sfeerplaatjes uit de buurt van Leidschendam (Vliet, Starrevaart) en de polder van Stompwijk. De winter is en blijft een dankbaar onderwerp.
Anneke van Egmond schreef op 10 februari 2010 17:33
Al je foto's vind ik mooi, maar ik moet lachen om de "schaatsende c.q. dansende" ganzen op het ijs, mooie compositie.
Groeten Anneke
Haagse gracht - winter/wintâh
Aan de rand van het centrum van Den Haag - een paar honderd meter van de tuin van Paleis Noordeinde - ligt de Noordwal. Vanwege de buurtbewoners die de vogels voeren altijd al een eldorado voor gevederde vrienden. Nu, in de winterse periode, is het een verzamelpunt van hongerig gevogelte. Alle vijandschappen zijn even voorbij. Meeuwen, duiven, kauwen, waterhoentjes, aalscholvers, eenden, meerkoeten, zwanen en reigers krioelen door elkaar op enkele vierkante meters, op en aan het water. De reigers (schèhtlèstâhs, volgens Haagse Harry) hebben zo hun eigen strategie. De gracht ligt gewoon open, maar zij talen niet naar verse vis. Hun blik richt zich op de huizen... waar ze volle koelkasten weten. Geen voorntje of baarsje willen ze, maar kipfilet.
Rony schreef op 10 januari 2010 15:03
Barre foto's van Den Haag en ook een gezond 2010 voor jullie beide.Groetjes Rony.
Glibberig begin van 2010
Meerkoeten, rietpluimen in een bleek zonnetje, en de fraaie houtzaagmolen De Salamander in Leidschendam aan het Rijn-Schiekanaal. Winter 2010 op 2 januari. Aan iedereen die dit blog bezoekt een heel fijn, voorspoedig en gezond 2010 gewenst.
Wilko.
Wilko.
Dick & Anneke schreef op 3 januari 2010 17:55
Ook voor jou en Brigitte een gezond 2010. Mooie winterfoto\'s.
Groeten Anneke
HERFST! (3)
Zodra de zon even doorbrak, was het zelfs bijna warm op de laatste dag van oktober. En dat deed dan weer bijna denken aan (plooi)rokjesdag...
Dick van Egmond schreef op 3 november 2009 23:03
Mooie foto's van de herfst mooi in beeld gebracht met al die paddestoelen . Groeten Dick
HERFST! (2)
Een vervolg van de wandeling in Clingendael. Hoe al die zwammen en boleten heten? Zelfs met een goede gids blijf ik bij sommige soorten twijfelen... Dan blijft de vraag natuurlijk hoe goed die gids is, uiteraard. De vliegenzwam is onmiskenbaar, net als het elfenbankje, de porseleinzwam en de geschubde inktzwam. Maar verder????
HERFST! (1)
Wat kan de herfst toch een geweldig mooi jaargetijde zijn! En wat is de natuur dan ook ineens heel dicht bij de stad! Het prachtige park Clingendael groeide gedurende enkele dagen uit tot één grote paddestoelenparade. Je hoefde slechts even de blik naar beneden te richten en af en toe voorzichtig wat herfstbladeren opzij te vegen. Naast de fotograferende zonderling (hij had uit voorzorg een vuilniszak meegenomen om op te kunnen gaan liggen) genoten joggers, eenden en ganzen van de schitterende beelden. Enkele impressies...
Rony Leunis schreef op 23 november 2009 14:37
Je moeder heeft gelijk tijdens ons dineetje vertelde ze over de fotos. Nostalgie voor ons is Clingendael,van vele jaren her.
Mooie opnames groetjes van je nicht Rony.
AALscholver
Zaterdag 5 september, 's morgens vroeg in de haven van Courseulles sur Mer. Er wordt vis verkocht die net door de boten is binnengebracht. Normandië maakt zich op voor een mooie dag. Mensen zitten op terrasjes en drinken hun café au lait met een croissant. Dan zie ik uit een ooghoek die eenzame aalscholver allerlei verdachte bewegingen maken. Plots is alle landerigheid weg, een dramatisch gevecht ontrolt zich voor mijn ogen. Het duurde zeker tien minuten voor de AALscholver zijn naam eer had gedaan en hij kon gaan uitbuiken.
Anneke van Egmond schreef op 11 september 2009 21:32
Hoi Wilco, wat een lucky shot van de Aalscholver en zijn/haar buit.
Groeten ook aan Brigit van Dick & Anneke
World Tour Beachvolleybal (1)
Op het Scheveningse strand vindt dezer dagen een van de etappes van de World Tour Beachvolleybal plaats. Echt leuk. Er is 100 procent topsport in een ambiance van fun en strand, met wereldtoppers als Reinder Nummerdor en Richard Schuil. Er is stampende muziek. Verder zijn er danseressen, die op het moment dat de baan door 'oranje vrijwilligers' wordt 'geveegd' voor een topambiance zorgen. Alleen jammer dat de tribunes van het Beach Stadium op deze donderdag 27 augustus niet tot de nok toe gevuld waren...
Texel 7: Lepelaardisco
Shake your body baby, shake it out! Even verlost van de dagelijkse zorg voor de kuikens in de kolonie geniet deze fouragerende lepelaar van enkele momenten van vrijheid. Een discobad in de sloten van Texel. Shake your ass!
Dick van Egmond schreef op 7 juni 2009 16:34
Mooie serie van Texel, toevallig gisteren een dag naar Texel geweest wat een mooi eiland.
Groeten Anneke & Dick
Texel 6: Ode aan Texel (2)
'Ich bin auch ein Texeler', had een beroemde president van de Verenigde Staten kunnen zeggen. Hij deed het niet, Jan Wolkers en zo veel andere mensen die de gekte van de Randstad even willen ontvluchten, deden het wel. Nu nog wachten tot die ene financiële klapper... Ach, je mag altijd blijven hopen, nietwaar?
Texel 5: Ode aan Texel (1)
Texel is zonder twijfel het mooiste Waddeneiland. Punt. Van Noord- tot Waddenzee, van het zuidelijkste korreltje zand tot de noordelijkste schor of slik, via de polders, de kwellen achter de dijk, de duinen en de ontelbare andere plekjes: overal maak ik als bezoeker die unieke ervaring mee dat ik me in iets heel vertrouwds bevind, maar toch totaal van huis ben. Een ode in twee delen en twaalf foto's.
Texel 4: Tureluur(s)!
Oeps, zegt de tureluur, een dag van pakweg windkracht 6 op Texel. Om het territorium bij De Slufter goed te overzien vliegt het beestje naar een paaltje. Tot zo ver, niets aan de hand. Fijne landing, goed overzicht, geen gevaar in zicht, behalve die leip met dat fototoestel. Maar dan, een serie hinderlijke windvlagen uit het zuidwesten. 'Shit', denkt de tureluur en poogt zijn strategische positie te behouden... En die vent maar knippen, wat wil-ie toch? Soms zijn ze toch verrekte lastig en oncomfortabel, die lange stelten, om tureluurs van te worden...
Texel 3: Familie Kluut
Kluten hebben van die wonderlijke snavels, die als een kromzwaard naar boven wijzen. Je vraagt je af welke chaotische architect zo'n raar merk dier heeft durven uitvinden. Vooral omdat ze met een bijna rechte snavel geboren worden! Vreemde beesten of niet, ze zijn wondermooi, met dat felle zwart-wit verenkleed en die leiblauwe, flinterdunne poten. Ze zien er niet echt uit als krachtpatsers, maar dat verandert als de eieren zijn uitgekomen. Dan vechten ze elkaar de tent uit. En de kuikens, met buitenproportioneel grote poten? Die verlaten direct het nest en gaan als mini-kluutjes op zoek naar mini-insectjes. Al dan niet met een druppel aan hun snavel. En in een klein poeltje, bij windstil weer, bewonderen ze zichzelf via hun spiegelbeeld... Ben ik mooier dan mijn broertje/zusje?
Rony schreef op 27 juni 2009 23:44
mooi die blauwpotige vogels ik wist niet dat die ook hier rondlopen mooie opnames gr.rony leunis
Texel 2: Grutto-leven
Nou hebben visdieven zo hun sores, die van de grutto's zijn ook niet misselijk. Zelfs op een eiland als Texel loert er altijd gevaar. Dat kan bij voorbeeld komen op 't Wad, als aan je rechterkant je neef - de Rosse Grutto - je kant op komt (foto 2). Of wanneer je in je poeltje bezoek krijgt van een soortgenoot die op jouw pierenplekkie aast (foto 3 en 4). Beter is het dus om waakzaam op je hek te zitten (foto 1, ook al word je zelfs dan belaagd, hier door een vlieg!) of vanuit het luchtruim alle gevaren van verre aan te zien komen. Texel een eiland waar je komt voor je rust? Niet als je grutto bent!
Texel 1: Rellen bij de visdieven
Visdieven, het zijn prachtige vogels. Ze leven in grote groepen en op Texel kan je ze aan de Waddenkust goed zien. Maar hoe idyllisch het bestaan in de visdievenwereld ook lijkt, het is het niet. Deze zes foto's bewijzen het. Tijdens de knokpartij om een visje wordt het kuiken zowat geplet!
De foto's zijn gemaakt op 28 mei, in het natuurgebiedje even ten noorden van Oudeschild. Ben benieuwd of het kuiken nog leeft en of de visdieven intussen wat meer begrip hebben gekregen van waarden en normen... Wat dat laatste betreft: ik ben bang van niet.
De foto's zijn gemaakt op 28 mei, in het natuurgebiedje even ten noorden van Oudeschild. Ben benieuwd of het kuiken nog leeft en of de visdieven intussen wat meer begrip hebben gekregen van waarden en normen... Wat dat laatste betreft: ik ben bang van niet.
Starrevaart 22 maart
Net als Dick van Egmond (nummer 60 op dit blog) maak ik graag natuurfoto's, ook al is hij daar veel meer bedreven in dan ik. Het dichtst bijzijnde natuurgebied bij mijn huis is - naast het Scheveningse strand en de duinen - de Starrevaart. Het is een aangelegde vogelplas, tussen het Rijn-Schiekanaal en de A4 even ten noorden van Leidschendam. Op het eerste gezicht geen ideale plaats, want het verkeer raast vlak langs het natuurgebied. Maar de vogels lijken zich er niets van aan te trekken. Zondag 22 maart nam ik er weer eens een kijkje. Vanuit de vogelobservatiehut was vanwege de wind eigenlijk niets te zien. Dus liep ik met mijn apparatuur de plas rond. Het tweede vaartje bood een groep grutto's, die genoten van het voorjaarszonnetje, ondanks de snijdend koude wind. De zesde foto is wel genomen op de grote vaart. Te zien zijn een koppeltje smienten en drie kuifeenden.
Dick van Egmond schreef op 23 maart 2009 8:55
Mooi de serie van de ooievaars uit Zegveld en starrevaart.En het verhaal er bij,leuk om te lezen vooral als je naam er in voor komt.
Groeten Dick
Eindelijk lente (2)
Vrijdag 20 maart was ik weer in Zegveld. Prachtig weer, en de ooievaars vonden het allemaal prima.
Rony-Gerard-Dick-Ann schreef op 13 mei 2009 8:27
Hoi Wilco, vanuit Kreta hebben wij je site nog eens bewonderd en we hopen een dezer dagen een nieuw plaatje van je te zien. Zonnige (31 C) groeten van ons 4tjes.
Eindelijk lente! (1)
Twee keer deze week op bezoek geweest in het ooievaarsstation in Zegveld (U). De vogels zijn terug uit Afrika, het feest kan beginnen! De eerste dag was het nog onprettig koud. Ik maakte deze impressie.
Pinda pinda, lekka lekka
De buren uit de duinen komen met een steeds grotere regelmaat op bezoek in onze achtertuinen. De gaaien zijn steeds brutaler, vooral nu de achterburen pindastrengen hebben opgehangen. De normaal zo schuwe beesten trekken zich niets van mij en mijn camera aan.
Dick van Egmond schreef op 10 februari 2009 17:05
Hoi Wilko
Mooie Gaai moelijk te platen maar bij jouw geen probleem .
Ik ben een beetje jaloers.
Groeten Dick
Rony Leunis schreef op 4 maart 2009 19:16
Het zijn echte pindamannen, mooi hoor. Ben jij nog niet als kustman naar Monster geweest? Ze zijn daar al bijna met de kust ophogen.
Gigantisch wat ze daar doen. Groetjes Rony
Winterpret (3)
Nog wat laatste plaatjes van de ijspret. De dieren hadden het moeilijk. Foto's 1 tot en met 4 bij Zevenhuizen, 5 en 6 in Den Haag.
Rony Leunis schreef op 23 januari 2009 19:56
Hoi Wilko,het wordt een familie bijeenkomst op het net.Kijken bij de familie wie heeft de leukste plaatjes,die van jou zijn ook de moeite waard ga zo door.
Groetjes van je nicht Rony.
Winterpret (2)
Iedereen het ijs op! Foto's gemaakt bij Zevenhuizen, waar men zelfs met de rollator het ijs op ging.
Winterpret (1)
Geen woorden, maar plaatjes! Foto's 1 tot en met 5 genomen in de omgeving Bodegraven/Zwammerdam, foto 6 in een park in Den Haag
Dick schreef op 15 januari 2009 16:29
Mooie plaatjes wees er zuinig op misschien moeten we er weer 11 jaar op wachten. Groeten Dick
Nieuwjaar 2009
Winterpret januari 2009
Zonsondergang bij Strand Horst langs de A28. Echte ijspret in een winters landschap
Anneke van Egmond schreef op 15 januari 2009 17:46
Hoi Wilco, wat een mooie sfeerplaatjes !! Zojuist zag ik een kat op het ijs, we weten wat dat betekent.
Kerstsfeer en kredietcrisis
Er zijn weinig steden op de wereld waar de luxe zo belangrijk is als in Parijs. Dit is een wandeling door een buurt die nog niet is getroffen door de kredietcrisis, of de mensen doen heel overtuigend alsof. Met een bruisende Europese Eiffeltoren als toef slagroom op de taart, een tocht door de buurt van de avenue Montaigne, waar de luxe als religie wordt gevierd.
1) Hotel Plaza Athenée
2) Champs Elysées, richting Concorde
3) Vind de levende etalagepop bij Loewe
4) Bij Dolce & Gabbana is galanterie nog gewoon
5) Avenue Montaigne in kerstsfeer, top Eiffeltoren net zichtbaar
6) Europese Eiffeltoren
1) Hotel Plaza Athenée
2) Champs Elysées, richting Concorde
3) Vind de levende etalagepop bij Loewe
4) Bij Dolce & Gabbana is galanterie nog gewoon
5) Avenue Montaigne in kerstsfeer, top Eiffeltoren net zichtbaar
6) Europese Eiffeltoren
Dick van Egmond schreef op 12 december 2008 18:00
Neen ijsvogels zijn niet mijn specialiteit maar wel mijn lievelingsvogel.. Wat een mooie impressie van Parijs in kerstsfeer. Gisteren Ria & Herman je site laten zien.
Old soldiers never die
Als je oude foto's - hier uit 1985 en 1986 - digitaliseert, kom je soms mooie plaatjes tegen. North Sea Jazz. Miles Davis en zijn groep. Het was de tijd dat de oude Miles terugkwam van allerlei verslavingen en andere problemen. Hij speelde meer pop dan bop (dat scheelt ook maar één letter). Het was de tijd van Time after time (Cindy Lauper) en Human Nature, door Davis met ijle trompet tot hemelse nummers gemaakt, het was een comeback via het prachtalbum You're under arrest met onder meer Al Foster (drums), Bob Berg (sax, op foto 4), Darryl Jones (bas, foto 2 en 4) en John Scofield (gitaar). Het Haagse Congresgebouw sidderde en mijn Olympus mitrailleerde. Ik beloof een aparte expo met de dia's die ik met mijn tweede body schoot.
Anneke van Egmond schreef op 5 december 2008 17:37
Hoi Wilko, Prachtige zwart/wit foto's en een pakkend verhaal er bij maar ja dat is je brood. Ook van je andere foto's hebben Dick en ik genoten en je hebt het waarschijnlijk gelezen mijn moeder heeft ook een reactie geplaatst.
We blijven kijken.
A. van Andel-Manders schreef op 6 december 2008 19:54
Dick heeft de tam-tam gebruikt. Serenade en tromgeroffel? Allons enfant de la.....AvAM
Grauwe dagen!
Even wat voorjaarskleur en -vrolijkheid in deze grauwe dagen. De foto's zijn genomen begin mei, langs de N9 vlakbij Petten.
Bicky schreef op 2 december 2008 17:43
Whaou ! Tu deviens un vrai pro de l'ordi ...
Mers-les-Bains
Mers-les-Bains. Wel eens van gehoord? Het is een plaatsje op de grens van Normandië en de Somme, in het noorden van Frankrijk. Tot de twintiger jaren van de vorige eeuw was het er rock-and-roll. De trein reed tot het station Dieppe/Mers-les-Bains. Rijke Parijzenaars lieten er statige Jugendstil/Art Nouveau-huizen bouwen. Toen raakte de Côte-d'Azur in zwang. En was het afgelopen met de pret in Mers. Niets veranderde. En nu zijn de weinige mensen die zich aan die rafelrand van Frankrijk wagen totaal verliefd op die eens zo laf door het hippe volk verlaten kustplaats. Ga er eens langs en geniet!
CEES schreef op 7 december 2008 21:11
Prachtige foto`s van een heel mooi dorpje.
Ik moest door die foto`s weer denken aan colmar.
Ga zo door Wilko erg leuk.
groetjes van je broertje
Lilian schreef op 28 december 2008 0:28
Wij gaan 3 januari voor een weekje naar Mers-Les-Bains. Hopenlijk is het net zo mooi als de prachtige foto's er uitzien.
Jeff Koons en Versailles
In september was ik op - volgens mij - een van de mafste exposities van de laatste jaren. En bovendien zo'n expositie die je alleen maar in Frankrijk kunt zien. Jeff Koons (de ex van pornoster La Cicciolina) toonde een aantal van zijn werken in het prachtige, barokke Château de Versailles. 'Plastic' kunst in een omgeving die ongetwijfeld ooit ook werd verguisd omdat het allemaal niet te bevatten zo modern was. Het was vooral heerlijk om te zien hoe het cultureel verantwoorde publiek geschokt reageerde. Een Duitse, terwijl ze een nieuwe zaal in ging: 'Und es wird noch schlimmer! Michael Jackson und ein Affe'. (Ik garandeer overigens niet dat dit grammaticaal helemaal klopt). Ik genoot van de expo. Je keek beter naar de barokke delen omdat Jeff zo heerlijk met de omgeving vloekte! Hierbij wat impressies.
Dick van Egmond schreef op 1 december 2008 20:06
Het begin is al goed ikzal regelmatig kijken en vast een fijne verjaardag toegewenst.
Groeten Dick
Schoonma Dick schreef op 1 december 2008 21:37
Ben door Dick op een franse site gekomen. Ben in mijn "jeugd"3x per jaar met mijn man in Parijs geweest. Helaas staat er nog niet veel op je site. Wacht in spanning af wat ewr alzo te zien zal zijn. Francofiel als ik geworden ben , zijn mijn verwachtingen hoog gespannen. Sterkte! vAM.